گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-یادداشت دانشجویی؛ اریستوکراسی به مفهوم نجیب سالاران می باشد به عبارتی در برخی از حاکمیت ها، فرزندان و نوادگان نجبا بدون هیچ دلیلی و تنها به خاطر نسب و سبب خانوادگی از امتیازهای بی شماری برخوردار می باشند، به نظر حقیر بدترین نوع امتیاز ، بهره مندیهای بی منطق سیاسی می باشد. هر چند در اصل تعریف نجابت تفاوت ماهوی میان اندیشه اسلامی و اندیشه لیبرالیسم حائز می باشد اما نتیجه هر دو یکسان می باشد.
شاید اگر شخص حقیقی حضرت امام خمینی (ره ) و شهید مطهری نبودند امروزه هیچ روزنامه ای رنج زحمت نام بردن اسم سید حسن خمینی و علی مطهری را به خود نمی داد چه برسد به انعکاس عکس آنها در صفحات اول روزنامه ها و رسانه هایشان. اریستوکراسی آنچنان قدرتمند عمل می کند که علی مطهری را که توان نیم ساعت سخنرانی بدون تعارض و با نظم اندیشه ای واحد را ندارد، تبدیل به یک چهره سیاسی و متنفذ می کند. و آنچنان هیمنه دارد که سید حسن خمینی را در طرفه العینی مبدل به علامه می کند.
اریستوکراسی بعضا آنچنان طغیانگر هست که خود نجبا را تحت الشعاع نوادگان نجیبها میکند. دقیقا مثل زمانی که سید حسن، حرم امام کوخ نشینان را به حریم امن کاخ نشینان ابدال ساخت. دقیقا همان جایی که سلطان تناقضات (علی مطهری) را نه تنها تیتر رسانه ها می کند بلکه از آن فراتر رفته و پسر بدون هیچ نشانی از پدر به ساحت هیئت رئیسه مجلس هم رهسپار می گردد. شاید بتوان گفت تئوکراسی حتی دموکراسی را هم به تسخیر خود در می آورد.
اریستوکراسی بعضا آنچنان نا نجیب می شود که مدعیان اصلاحات، بدون میل باطنی و بالاجبار برای مشروعیت بخشی کذایی به لیست کوتاه قامت خود نام فرزند شهید مطهری را در زمره لیست خود قرار داده و در این مسیر از اظهارات تند سابق ایشان ( علی مطهری) علیه اصلاحطلبان، عامدانه چشم پوشی کنند و این یعنی اریستوکراسی حتی اصلاحطلبی را هم ذبیح خود می کند و هیچ واهمه ای ندارد که به اصول هم بتازد اگر بتواند.