میگویند در داستانهای شرقی همیشه جایی برای «اما» و «ولی» هست؛ مثل ماجرای دانشجویان صنعت نفت که به گواه دفترچه انتخاب رشتهشان قرار بود وقتی درسشان را تمام کردند استخدام وزارت نفت شوند «اما»!
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ 19 خرداد 94 برای خیلیها یک روز عادی بود، شبیه روزهای دیگر زندگی. هیچ کس هم عین خیالش نبود که با سرنوشت کلی جوان بازی میشد. آن روز اما چندان هم معمولی نبود. لااقل برای دانشجوهای دانشگاه صنعت نفت که ناگهان در تعلیق فرو رفتند. تردید و ترس و نگرانی به جانشان افتاد و رنجشان داد. آنها دیگر نه شغلی داشتند و نه فردایی. از کار بیکار شده بودند. تنها به این خاطر که جناب وزیر نفت ابلاغیهای صادر کرده بود. یک دستور ناآشنا روی کاغذی ساده؛ جملات سیاهی که مثل پتک روی سر دانشجویان صنعت نفت فرود میآمد؛ «ممنوعیت هرگونه استخدام و جذب نیروی انسانی در تمامی دستگاههای تابعه وزارت نفت و بسط آن به دانشآموختگان ممتاز دانشگاه صنعت نفت!»
