گروه دانشگاه خبرگزاری
دانشجو-محسن عبدالعلی پور؛ آذر 95 بود که در گزارشی رشد مهاجرت نخبگان ایرانی با
افزایش 2.2 برابری اعلام شد، آماری که دلسوزان کشور را در بهت عمیقی فروبرد. این
روزها هم تذکر دوباره محمد مهدی زاهدی؛ رئیس کمیسیون آموزش مجلس به رئیس جمهور در
خصوص روند فزاینده مهاجرت دانشجویان دانشگاه شریف، بهانهای شد تا زخمی کهنه سرباز
کند، دمل چرکین فرار مغزها. به سراغ تازه کنکوریها که میرویم درصد زیادی از آنها
انگیزهشان از تحصیل در شریف مهاجرت به خارج از کشور است و اصولا این دانشگاه را
کوریدور اروپا و آمریکا میبینند. این که چرا نو کنکوریها و دانشجویان فعلی این
دانشگاه در فکر خروج از کشوراند محل بحث است. چه ساز و کاری بر این دانشگاه حاکم
است که علیرغم نیاز شدید کشور به این نخبگان، آنها را به خارج از مرزها صادر میکند؟
به نظر می رسد دانشگاه
صنعتی شریف از این نظر برای دانشگاههای دیگر شناخته شده است که بیشترین نخبگان از
این دانشگاه درخواست پذیرش و بورسیه میدهند. اخیرا روزنامه7صبح در گزارشی مدعی شده بود از ۱۰
نفر اول ورودی
سال ۱۳۸۸ دانشگاه شریف فقط یک نفر در ایران باقی مانده است. اگر این آمار صحیح باشد دیگر نامش فرار مغزها نیست بلکه به جای
“دانشگاه صنعتی شریف جمهوری اسلامی ایران” باید گفت “کوریدور شریف
آمریکا در ایران”.