فارغ از هیاهوهای تو خالی؛ دست در استانبولی و خاک گچ!

دیگر از فریادهای روشنگرانه‌اش در کرسی‌های آزاد اندیشی دانشگاه خبری نیست؛ با تواضع و اخلاص، خلعت نوکری مردم محروم به تن کرده و برای ساخت قلب فرهنگی «قراجه بایر» دست در استانبولی و خاک گچ دارد!
دیگر از فریادهای روشنگرانه‌اش در کرسی‌های آزاد اندیشی دانشگاه خبری نیست؛ با تواضع و اخلاص، خلعت نوکری مردم محروم به تن کرده و برای ساخت قلب فرهنگی «قراجه بایر» دست در استانبولی و خاک گچ دارد!

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو از بجنورد، مقصد اول قراجه بایر است؛ روستایی کویری در ناکجا آباد اسفراین؛ شاید حال به حال کسی سراغی از مردمان سخت کوش و ساده زیستش نگیرد، ولی نسیم نوروزی اردوهای جهادی در آن وزیدن گرفته و بچه های دانشگاه آزاد بجنورد که تازه از راهیان نور برگشته اند ، هنوز نفس چاق نکرده تعطیلات عید را با محرومان می گذرانند.

 

ابتدا با محمد حسین هم کلام می شویم. من که از قبل او را می شناسم از احوال پدرش جویا می شوم، آخر او جزو اولین کاروان مدافعان حرم حضرت زینب(س) بود که به تازگی به خراسان شمالی بازگشته است. محمد حسین می گوید پدر هیچ خاطره ای تعریف نکرده، اینجاست که من پیش قدم می شوم و می گویم چند وقت پیش که با پدر صحبت کردم می گفت در عملیات کربلای 4 وقتی جنگ بالا گرفت از خدا خواستم شهید نشوم و همین طور هم شد، اکثر بچه ها شهید شدند و من جا ماندم.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *