ای کاش بودی و اینها را به خودت میگفتم، اما حیف، اما حیف که رفتی!
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از شیراز، برای اولین بار در دفتر جامعه اسلامی دانشگاه شیراز او را ملاقات کرد، برای موضوعی قبلش تماس گرفت و قراری گذاشتیم و مشغول صحبت شدیم، اولین چیزی که ذهنم را درگیر کرد دغدعه مندی بی حد و حصرش بود.
تک تک کلماتش با شور ادا می شد. یادم است می گفت حالا که دولت غیر همسو سر کار آمده بیش از پیش وحدت بین تشکل های اسلامی لازم است.
آرمان خواهی اش هم مثال زدنی بود…