به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی، ۷ اسفند ۹۴ بیش از آنکه نیاز به تحلیلهای سیاسی داشته باشد، مستحق یک تبریک ملی به تمام ملت ایران است که در درجه نخست با رأی خود به جمهوری اسلامی تثبیت اقتدار سیاسی نظام را به ارمغان آوردند اما این روز و رفتار سیاسی در آن که به حق یکی از پیچیدهترین روزهای انتخاباتی تاریخ جمهوری اسلامی بوده، نیازمند تحلیلهای عمیق و موشکافانه است. در این وهله اگرچه در تحلیلی نارس و ناقص از یک پدیده سیاسی پیچیده اما تلاش میکنیم ابعادی از این کنش سیاسی را بررسی نماییم.
۱-«حسین مرعشی» به بیانی و «وحید یامینپور» با لحنی دیگر پدیده انتخابات را در تهران و غیرتهران تحلیل کردهاند اما محصول مشترک ۲ تحلیل آن بوده است که اصلاحطلبان در تهران و اصولگرایان در غیر تهران موفق بودهاند، تهران را اصلاحات و کشور را بالنسبه اصولگرایان بردهاند؛ با این تفاوت که اساسا در بخشی از نظام سیاسی، این چارچوبهای اصلاحطلبی و اصولگرایی نبوده که کارکرد داشته است بلکه «ائتلافهای سیاسی» از جناحین مختلف که امروز به «نومحافظهکاری» مشهور است، شکلدهنده آناتومی سیاسی انتخابات بوده است که از این دست میتوان به ائتلاف «هاشمی- روحانی-خاتمی- لاریجانی» اشاره کرد که به نقل از حسین مرعشی تنها «تلاشی برای ماندن در قدرت یا رسیدن به قدرت» شکل گرفته است و «حفظ وضع موجود» خواسته مشترک همه آنها بوده است.
