» گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*در همه ی کشور های استقلال یافته ، سالروز هر انقلاب و اتفاق ، با جشن و مراسماتی همراه است که با گذشت زمان این جشن ها و مراسمات حالت رسمی و دولتی به خود گرفته و به رژه نیروهای نظامی آن کشور تبدیل می شود و دیگر از شور و اشتیاق سال های اول آن انقلاب و استقلال خبری نیست.
اگر بخواهیم علت و ریشه آن را بیابیم، باید به تفکر انقلابی هر کشوری رجوع کنیم ،که با نگاهی کلی می توان دریافت ؛ این کشورها با دستیابی به هدف مذکور که همان انقلاب و استقلال از کشور ثالث می باشد ، به هدف خود دست یافته اند و در ادامه نیز تفکر و ایدئولوژی ای جز رفاه اجتماعی و اقتصادی مردم سرزمین خود ندارند و اگر این رفاه در خلاف جهت و تفکرات قدرت های جهانی نباشد امری دست یافتنی است و به همین جا ختم می شود و گاها مردم همان کشور پس از سالها، روز استقلال کشور خود را نیز فراموش می کنند.