از وضعیت نمره اگر بپرسی بحمد الله حالش بسیار خوب است. دست استاد درد نکند و خدا پدرش را بیامرزد. این نوشتار به طنز میماند، اما دردی است گران که اگر فکری به حال آن نشود مرگ یک تمدن را به دنبال خواهد داشت. آن وقت است که مسئولین محترم داد میزنند فرار مغزها.
» گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت*روزگاری بعد انقلاب آرزو داشتیم دانشگاههای ما توسعه پیدا کرده و همه فرزندانمان بتوانند دارای تحصیلات عالیه شوند. این زمانی بود که جمعیت ما کمتر از پنجاه میلیون نفر بود.
با افزایش جمعیت و بدون در نظر گرفتن آیندهای روشن برای جوانان از جمله تحصیلات، شغل و ازدواجِ آنها و آماده کردن بسترها و زیرساختهای زندگیِ راحت و سالم برای فرزندانمان درگیر مسائلی شدیم که امروزه جدیترین آسیبهای اجتماعی نام گرفتهاند.