سال گذشته وقتی حکم اعدام شیخ نمر باقر النمر صادر شد، تجمعی را در سالن شیخ انصاری دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار کردیم و نام آن را «اعدام حقیقت» گذاشتیم. آن قدر این مرد بزرگ بود و راه و هدفش تقدس داشت که هر مرحله از برنامه را پیگیری می کردیم، کارها بدون دوندگی های معمول انجام میشد. از دعوت مهمان گرفته تا کسب مجوز تبلیغات. انگار همه چیز دست به دست هم داده بود تا صدای مظلومیت شیعه از دانشگاه تهران شنیده شود.اما یک چیز دلمان را سوزاند.
با تلاش بسیار توانستیم با وزارت خارجه تماس بگیریم تا آن ها هم در برنامه مان حضور داشته باشند؛ جوابی را که شنیدیم ناراحت کننده بود. گفته شد که موضع وزارت خارجه در حال حاضر با برنامه شما هم راستا نیست و فعلا موضع این وزارتخانه سکوت است. البته اختیارات شخصی آقای معاون باعث شد تا یکی دو نفر از کارمندانش را به عنوان نماینده به برنامه بفرستند. هرچند بازهم تاکید شد گفته نشود نمایندهای از وزارت خارجه در برنامه حضور دارد…
سکوت، سکوت، سکوت