گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛انتخابات میانبرترین راه در نیل به دموکراسی است و ملت ها با این عمل دموکراتیک سرنوشت خویش را رقم می زنند؛ خواه آگاهانه یا غیر آگاهانه، به جبر یا به اختیار باشد.
البته ناگفته نماند انتخابات نشانه و سمبل مطلق دموکراسی نیست چرا که در بسیاری از حکومت های توتالیتر، اقتدارگرا، استبدادی، مونارشی و پلیارشی، پلورالیسم، مشروطه، نیمه دموکراتیک، تئوکراتیک ودموکراتیک به نحوی انتخابات وجود دارد؛ فلذا انتخابات و رفراندم به مثابه دموکراتیک بودن رژیم ها نیست برای نمونه عربستان در انتخابات محلی به زنان حق رای داده ولی به هنگام رانندگی دمار از روزگارشان درمی آورد یا در برهه زمانی سلسله پهلوی رفراندم و انتخابات عملی برای مشروعیت بخشی به سیاست های اقتدارطلبانه و تک قطبی و تک حزبی (رستاخیز) و رفراندم سفارشی در زمینه انقلاب سفید شاه فقط در پی اجرای استراتژی های شوم حکام صورت می گرفت.
البته شرکت شمار زیادی از جمعیت فعال شرکت کننده در انتخابات در کشورهای جهان سوم بسیار برای رژیم های اقتدارگرا و استبدادی و حتی در پاره ای از مواقع رژیم های دموکراتیک خطرناک است زیرا که قبل از انتخابات و رجوع به مردم می بایست که ساختارها فراهم باشد و زیرساخت ها قبل از مشارکت عظیم فراهم شود و گرنه همین عامل بسیار مخرب برای قوام یک دولت و حکومت است.