به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از ساری، از روزی که جامعه ایرانی پس از انقلاب پیشرفت خود را به سمت مدرن شدن و به روز شدن آغاز کرد و همگان همه چیز را، از کار و زندگی گرفته تا منزلت اجتماعی، در ورود به دانشگاه خلاصه کردند، تب کنکور و خواب دانشگاه همه جوانان را به خود گرفتار کرد. هر سال بیش از یک میلیون دانش آموز طی سه روز به اندازه 12 سال تحصیلی با هم رقابت می کردند تا رویای رسیدن به دانشگاه و ترقی در زندگی برایشان تعبیر شود. اما مشکل بزرگی وجود داشت، و آنهم کمبود دانشگاه بود و سیستم آموزشی کشور ظرفیت و زیرساخت این تعداد داوطلب را نداشت و در عمل تنها عده محدودی می توانستند به دانشگاه راه یابند.
در ابتدا تنها دانشگاه دولتی وجود داشت. این دانشگاه ها برای درس خوان ها بود و تحصیل نیز در آن رایگان بود. البته دانشگاه های سراسری امروز هم همان رسالت تربیت دانشجوی غیرپولی را در بخش روزانه خود ادامه می دهند و با اضافه شدن مشکلات مالی، و با راه اندازی پردیس پولی و شبانه پولی، آنها هم اقدام به جذب دانشجوی پولی می کنند.
