گاهی دلمان کباب میشود برای کشتههای فرانسه! آخر آنان خیلی با کلاساند حیف است بمیرند! آنجا کاخ آرزوهای رمانیتک ماست! کشتن و مردن مال جهان سوم است.
گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛ روزگار نفرتانگیز جهان کنونی روزگاری است که کشتن و کشته شدن یک اتفاق ساده است هر روز صبح وقت دارید چای شیرین صبحگاهیتان را هم میزنید بی شک گوینده رادیو دارد از تعداد کشته شدگان فلان عملیات انتحاری در فلان کشور جهان میگوید و شما بدون اینکه لحظه ای قاشق را نگه دارید که صدای گوینده را واضح بشنوید به هم زدن چای شیرینتان خواهید پرداخت چراکه این فجایع برای ما عادی شدهاند.
یادم هست پیش از این و کمی سالهای پیش تر وقتی گوینده خبر میخواست خبری از آمار کشته شدگان فلان بمب گذاری را بگوید همه ساکت میشدند و مادرم میگفت: هیس! بگذار ببینم چه شده! و بعدش هم زیر لب نفرینی به ۷ جد و آبادشان میکرد.
