گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- مریم محمودی؛ مراسم قرار بود ساعت هفت شروع بشود اما هنوز دو سه ساعت مانده به شروع مراسم دانشجویان از گوشه و کنار خود را آماده حضور در محفل «شبی با شهدا» میکردند، عدهای گرد مقبره شهید گمنام دانشگاه حلقه زده بودند و زار زار گریه میکردند، چه کسی میگوید نسل چهارم کمتر شهدا را میشناسد و با آنها انس نمیگیرند؟ جذبهای که شهدا دارند اگر محصور در تاریخ میشد دیگر ۱۱ ماه در انتظار صفای «محرم» نمینشستیم، اشک شب گذشته دانشجویان که به من میگفت این اثرگذاری هر ساله شعله ورتر نیز میشود.
مقام معظم رهبری می فرمایند: از اینکه ببینم میدان مسابقه ابدی و الهی از من گرفته شود، بسیار به قلبم فشار میآید.
«ما سینه زدیم بی صدا باریدند از هرچه که دم زدیم آنها دیدند ما مدعیان صف اول بودیم از آخر مجلس شهدا را چیدند» این همان شعری است که موجب جاری شدن اشک مقام معظم رهبری شد و قطعا گواهی است بر فرمایشی که در بالا ذکر کردم.
