چشمهای باز، گاهی اوقات فقط اسراف است، بسیار دیدهایم آدمهایی با چشمهایی باز که در چاله چوله افتادهاند؛ انسانهای بینای زیادی را دیدهایم که قدرت درک زیبایی را نداشتهاند، دیدهایم نابینایی که میگوید: «چقدر زیباست»، درک زیباییها و قشنگیها دل میخواهد، احساس میخواهد، نه چشمهایی به ظاهر باز.
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- اسرین کنعانی؛ وقتی دنیا را فقط در اشعه های کم رنگ نور ببینی، وقتی دنیا را فقط در خلاء ببینی، وقتی دنیا را به جای دیدن لمس کنی، به جای دیدن بشنوی، به جای دیدن حس کنی می توانی به درک جدیدی از زندگی برسی. زندگی را نه آن طور که هست؛ بلکه آن طور که باید باشد می فهمی.
زندگی از دید یک نابینا، نه سیاهی و تاریکی و نه ناامیدی و یاس؛ بلکه لذت بردن از حیاتی ماورائی است، درکی پرمفهوم و معنادار از آن می تراود و درک گستره جهان و عمق آن، شنیدن واژه ها و لمس زندگی با سرانگشتان امکان پذیر است.