چشمانت را بگشای و چشمهای سرخی را در محراب کوفه ببین که فریاد می کشد: فزت ورب الکعبه…
گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛ امّن هو قانت آناء اللّیل ساجداً و قائماً یحذر الاخره و یرجو رحمه ربّه…
صوت قرآن شبانه اش قند را در دل کمیل آب کرد…
اسب زمان افسار گریخته دوید و در میان کشته های نهروان شیهه می کشید.
مولا ذوالفقار سرخ خود را روی پیشانی قاری می گذارند و به کمیل می گویند: