فقر، حیات اجتماعی را به مخاطره میافکند و کرامت انسانی را تهدید می کند. در روایات اسلامی، نگرانی پیشوایان دین با این مضمون بیان شده که بعید نیست فقر به کفر بیانجامد.
گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛فقر به معنای عدم برخورداری از حداقل امکانات معیشتی می باشد، این امکانات ابعاد مختلف نیازهای اساسی از قبیل نیاز به غذا، بهداشت و درمان، مسکن، آموزش و پرورش، سوخت و … را در بر می گیرد هر خانواده ای که در تأمین هر یک از این نیازها در حد کفایت ناتوان باشد می توان آن خانواده را فقیر دانست.
فقر نسبی؛ به عنوان ناتوانی در احراز آن سطح از معیشت که در جامعه کنونی آن را لازم یا مطلوب تشخیص داده می شود اطلاق می گردد.