به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-محمد حسين ضميريان؛ از حوالي ظهر عيد قربان، ساعتهاي شادِ شب و صبح اين عيد سعيد كه يك عيد مشترك در ميان تمامي مذاهب اسلامي است، براي بسياري از مسلمانان تبديل به عزا شد؛ سرزمين مقدس مني كه آمادگاه مبارزه انسانها با شياطين است به قتلگاه مسلماناني تبديل شد، كه همپاي رسول خدا [صلي الله عليه و آله] و خليل الرحمان [عليه السلام] پا به سرزمين امن الهي گذاشته بودند و سرود رهايي از تعلقات دنيايي را سر داده بودند و آماده رمي شيطان و بازگشت به دنياي مادي بدون تعلقات آن بودند، ولي اينك فارغ از تنگناي تن هايشان در حال مهاجرت به سمت خدا بودند، فاجعه عظيم و دردناك بود، اما براي بشر، در پس همه فاجعهها، همواره درسهايي براي آموختن وجود دارد به نحوي كه گفته ميشود، فاجعهنگاري براي انسان، همواره درسآموز بودهاست. زيرا از آن حكمت آموخته و طريق بيداري را پيموده است.
در سطحي ديگر، غم سنگين و بيفراغِ تبديل عيد قربان امسال به عزاي عمومي در جهان اسلام، ميتواند يك پرده برداري آشكار از بيكفايتي آلسعود و سوء مديريت آنان تلقيشود، اكنون، حجم فاجعه مني به قدري است كه تا سالها فراموش نخواهد شد و همواره مثالي در بين اذهان تمامي مسلمانان از بيتدبيري در ساختار حكومتداري سلطنت سعودي، خواهد بود، گرچه رسانههاي عربي و غربي از گفتن آن به هر دليل اعم از رشوههاي نفتي و منافع اقتصادي، تا هميشه خودداري كنند؛ اين فاجعه دستكم نشان ميدهد در يك حكومت سلطنتي و پادشاهي كه فاقد هرگونه ساختار تصميمگيري مشخص مردمسالارانه و عقلاني است و تمام تصميمات و سياستگذاريها به صورتي صلب در پنجه اقتدار يك يا چند خاندان بلكه يك يا چند نفر است، چقدر فاجعه و تصميم شبيه هم هستند. آنگاه جاي ترديد نيست كه هر تصميم كه به احتمال زياد در اين نوع از حكومتهاي سلطنتي، تصميمي غير كارشناسي و غير عقلاني است به خودي خود، ميتواند منجر به فاجعهاي از اين دست شود و پادشاه در حكم فعال ما يشاء ميتواند با فرافكني مسئوليت در باد و ابر و خورشيد و فلك و … حتي در چنين شرايط فاجعه باري از تعريف از خود و گرامي داشتن قوم و خويش و عمال دستنشانده، صرفنظر نكند.