گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- یادداشت دانشجویی*از دسامبر ۱۹۴۸ و پس از امضاء و تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در پاریس موضوع توجه به آزادی، برابری و حرمت انسان ها همواره یکی از بحث های چالش برانگیز بوده است معمولا تقابل ها و دسته بندی های دووجهی به صورت شمال-جنوب، مرکز-پیرامون، قرمز-آبی، سیاه و سفید و غیره همواره وجود داشته است به این دسته بندی ها می توان خودی و غیر خودی را هم اضافه کرد.
روزگاری که دنیا از جنایات ژرمن های نازی و بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی به ستوه آمده بود،تصویب یک اعلامیه جهان شمول برای توجه به حقوق انسان را ضروری دیدند و برای این ضرورت اعلامیه جهانی حقوق بشر پدیدارشد، اعلامیه ای ۳۰ ماده ای برای در نظر گرفتن حقوق سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و غیره که امروز سؤال برانگیز شده است.
می توان دسته بندی خودی و غیرخودی که گفته شدرا امروز در پنهان و پیدای اعلامیه دید؛ اعلامیه ای که برای ارزش نهادن به ماهیت وجودی انسان ها، حاکمیت قانون، بهبود زندگی، توسعه فرهنگی و… طراحی شده؛ گویی برای برخی کشورهای به اصطلاح غیرخودی موضوعیت ندارد.