گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی*؛ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﺎوردﻫﺎي ﻋﻠﻤﯽ و ﺻﻨﻌﺘﯽ اﻧﻘﻼب ﺷﮑﻮﻫﻤﻨﺪ ﺳﺎل 57 را ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﯿﻢ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻣﯽﺗﻮان اﻇﻬﺎر داﺷﺖ ﮐﻪ ﺣﻮزه اﻧﺮژي ﻫﺴﺘﻪاي، ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺟﺒﻬﻪ ﻋﻠﻤﯽ ﮐﺸﻮر ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد. اﻣﺎ ﺣﺎل ﮐﻪ ﻣﺬاﮐﺮات ﻫﺴﺘﻪاي ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﺧﻂ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽﺷﻮد، ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ، دﺳﺘﺎوردﻫﺎ و ﭼﺎﻟﺶﻫﺎي اﯾﻦ ﺣﻮزه ﻏﺮورآﻓﺮﯾﻦ و اﻟﺒﺘﻪ ﭘﺮ ﻓﺮاز و ﻧﺸﯿﺐ ﺧﺎﻟﯽ از ﻟﻄﻒ ﻧﯿﺴﺖ.
ﻗﻄﻌﺎً ﭘﺲ از ﺣﻤﻠﻪ ﻫﺴﺘﻪاي ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻋﻠﯿﻪ ژاﭘﻦ در اواﺧﺮ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم و در دوران ﺟﻨﮓ ﺳﺮد ﺑﺎ اﺟﻤﺎع ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮐﻨﺘﺮل ﺣﺮﮐﺖﻫﺎي ﻫﺴﺘﻪاي در ﺟﻬﺎن ﻣﻌﺎﻫﺪه ان ﭘﯽ ﺗﯽ ﻧﻘﻄﻪ ﻋﻄﻒ ﺗﺎرﯾﺦ ﻫﺴﺘﻪاي ﺟﻬﺎن ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ رود.
ﻣﻌﺎﻫﺪه ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه ان ﭘﯽ ﺗﯽ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺳﻌﯽ در ﮔﺴﺘﺮش ﻓﻨﺎوري ﺻﻠﺢآﻣﯿﺰ ﻫﺴﺘﻪاي و ﻣﻨﻊ از اﺷﺎﻋﻪ ﺻﻼح ﻫﺴﺘﻪاي دارد. ﺳﺆال اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﺎﻫﺪه از ﻟﺤﺎظ ﺗﻮازن ﻗﺪرت ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎي داراي اﯾﻦ ﺻﻼح و ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﻓﺎﻗﺪ اﯾﻦ ﺻﻼح اﺷﮑﺎل اﺳﺎﺳﯽ دارد، اﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﻌﺎرﻫﺎي ان ﭘﯽ ﺗﯽ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ از ﺳﻮي ﮐﺸﻮرﻫﺎي داراي ﺻﻼح ﻫﺴﺘﻪاي ﮐﻪ اﻋﻀﺎي داﺋﻢ ﺷﻮراي اﻣﻨﯿﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻋﻤﻠﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ؟ آﯾﺎ دول ﻏﺮﺑﯽ ﻣﺪﻋﯽ ﺑﻪ وﻇﺎﯾﻒ ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﺮده اﻧﺪ؟
ﻫﺮﭼﻨﺪ ﭘﺎﺳﺦ اﯾﻦ ﺳﺆال اﻣﺮوز ﻫﻮﯾﺪاﺳﺖ اﻣﺎ ﺑﺮآﯾﻨﺪ رﻓﺘﺎر ﺟﻬﺎن در ﻗﺒﺎل ﺗﺤﺮﮐﺎت ﻫﺴﺘﻪاي اﯾﺮان ﺑﻪ درﺳﺘﯽ ﭘﺎﺳﺦ اﯾﻦ ﺳﺆال را ﺑﺮاي ﻣﺎ روﺷﻦ ﻣﯽﺳﺎزد.
ان ﭘﯽ ﺗﯽ در ﻋﻤﻞ ﺑﻪ اﺑﺰاري ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ ﺑﺮاي ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺸﻮرﻫﺎي آزاد ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮔﺸﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻨﺪ 4 آن ﮐﻪ ﮐﺸﻮرﻫﺎي داراي اﯾﻦ اﻧﺮژي را ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش اﯾﻦ ﻓﻨﺎوري در ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﻓﺎﻗﺪ اﯾﻦ اﻧﺮژي ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻣﯽﺳﺎزد، رﻋﺎﯾﺖ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﮔﺮ ﮐﺸﻮري آزاد در ﺟﻬﺎن ﻗﺼﺪ دارد ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﻮﻣﯽ ﺑﺮاي ﭘﺎﺳﺦﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﻣﻠﺖ ﺧﻮد در اﯾﻦ ﺣﻮزه وارد ﺷﻮد و ﻋﺰت ﻣﻠﯽ را اﻓﺰاﯾﺶ دﻫﺪ اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎي ﻇﺎﻟﻢ ﻋﻤﻼً ﺑﺎ ﭼﻤﺎق ان ﭘﯽ ﺗﯽ ﮔﺎردي ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.