آیا تنها راه کاهش پلوتونیم تولیدی راکتور اراک، تخریب قلب آن بود؟

ایران در مذاکرات وین پذیرفت تا کالندریا (قلب) این راکتور را از آن خارج نماید و با بتن پر نمایند، و در عوض با همکاری های بین المللی اعضای ۵+۱ و البته هزینه خود ایران، راکتوری با توان ۲۰ مگاوات گرمایی و ماهیت آب سنگین  در اراک ساخته شود که پلوتونیم تولیدی این راکتور سالانه ۸۵۰ گرم باشد.
ایران در مذاکرات وین پذیرفت تا کالندریا (قلب) این راکتور را از آن خارج نماید و با بتن پر نمایند، و در عوض با همکاری های بین المللی اعضای ۵+۱ و البته هزینه خود ایران، راکتوری با توان ۲۰ مگاوات گرمایی و ماهیت آب سنگین  در اراک ساخته شود که پلوتونیم تولیدی این راکتور سالانه ۸۵۰ گرم باشد.

گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛ از موارد حساس در طول مذاکرات هسته ای ایران و 5 +1 راکتور تحقیاتی آب سنگین اراک و میزان تولید پلوتونیم آن بود. پلوتونیم از مواد رادیواکتیوی هست که به هنگام سوختن اورانیوم 238 در قلب راکتور تولید می شود. این ماده رادیواکتیو تنها زمانی می تواند به عنوان ماده اصلی بمب اتم استفاده گردد که در راکتورهای تحقیقاتی تولید شود( به عبارتی low burn up باشد).

 

بر اساس تحقیات انجام شده توسط موسسه  در سال 2008 راکتور اراک قادر است سالانه 9 کیلوگرم پلوتونیم تسلیحاتی تولید نماید که این میزان برای ساخت دو بمب اتم کافی می باشد.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *