گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»- یادداشت دانشجویی*؛ حدود ساعت 4 بعدازظهر یکی از دوستان تماس گرفت و گفت به یک میهمانی دعوتیم اما این میهمانی با باقی میهمانیها فرق میکند؛ میهمانی به صرف تماشای فیلم «محمدرسولالله(ص)» و البته التماسدعا داشت و گفت دیدن این فیلم توفیق میخواهد و ما هم تشکر کردیم و به خانه رفتیم تا خود را برای رفتن به این میهمانی آماده کنیم.
قرار تماشا، ساعت 22 سینما فرهنگ بود و از همان ابتدا در لابی سینما جمعیت منتظر برای تماشا زیاد بود. با سرعت همه بر صندلیها نشستند و فیلم مستقیما بدون مقدمه و بیآنکه نام بازیگران را قید کند شروع شد. فیلمی با چند پرده مهیج، با تصاویری ناب و دیدنی که هر بینندهای را مجذوب خود کرده بود و اگرچه زمان فیلم تقریبا 2 برابر معمول بود اما هیچکس ذرهای احساس خستگی نمیکرد. بعد از پایان فیلم آنچه نقطه مشترک همه حضار در سالن شماره یک سینما فرهنگ بود دست مریزاد گفتن به مجیدی به خاطر ساخت این اثر تاریخی بود. مجید مجیدی در مصاحبهای درباره فیلم محمدرسولالله(ص) گفته بود: «محمدرسولالله(ص) بلوغ سینمای من است.» اما بعد از تماشای فیلم جذاب، مهیج، پرکشش و تاریخآموز محمدرسولالله(ص) با خود گفتم این فیلم بلوغ سینمای مجیدی نیست، بلوغ سینمای ایران است.