گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو» – یادداشت دانشجویی*؛در سال های اخیر فضای کشور درست یا غلط ، به سمت نتایج مذاکرات سوق داده شد.چندین سال است که دولت ها در موضوع هسته ای مشغول مذاکره اند.در دولت هشتم که آقای روحانی به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی و تیم کنونی هم مسئول مذاکره بود در نهایت با دبه طرف مقابل روبه رو شد و با وجود اینکه در اثر آن ، تاسیسات هسته ای کشورمان پلمپ وایران از داشتن حداقل سانتریفیوژ مورد نیاز کشور باز داشته شد. پس از آن مقام معظم رهبری به دولت وقت دستور داد همان طور که در اجرای محدودیت ها حتی پروتکل الحاقی پیش قدم بود خودش هم پلمپ ها را بشکند.همین محدودیت ها صنعت هسته ای را چند سالی عقب انداخت.
دولت نهم و دهم توانست با استفاده از تجربه سعدآباد و ایجاد فضای پژوهش در فناوری هسته ای ،پس از چندین سال تلاش دانشمندان ، این صنعت پیشرو را به پیروزی های شگرفی نائل کند.در این مدت با استفاده از توان داخلی تعداد سانتریفیوژ ها به 19 هزار ، مقدار اورانیوم به 10 تن و پیشرفت ماشین ها در این صنعت منجر شد.دشمن کوشید با ترورهای مذبوحانه خود از رشد چشم گیر این صنعت بومی جلوگیری کند و دانشمندان بزرگی را از مردم شهید پرور ما به شهادت رساند.