گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو» – یادداشت دانشجویی*؛ آقای روحانی گمان می کنم شما فراموش کرده اید که ریئس جمهور ایران هستید نه نماینده مردم دنیا. در زمانی که رهبر انقلاب همه مردم ایران را به متانت و آرامش دعوت کرده اند، شما دم از موفقیت بزرگ می زنید، این در حالیست که طرف مقابل ما حتی در عمل به رفتارهای یک شبه خود نیز صادق نبوده است چه برسد به ۶ ماه آینده؛ که فقط خدا می داند آنها چطور قصد دغل بازی دارند؟!
آقای روحانی نکند ۲۴ خرداد را فراموش کرده اید، مردم شما را انتخاب کرده اند تا دردی از دردها و غصه ای از غصه هایشان را بکاهید، درد و غصه ای که نه فقط به خاطر تحریم و عملکرد دولت قبل حادث شد بلکه به دلیل تفویض مسئولیت های مهم به کسانی که مردم و مرغ همسایه را غاز می بیند تشدید می یابد.
رییس جمهور محترم! تعجب می کنم که چطور در میان این همه ابراز علاقه مندی به مردم کشورمان و اهمیت به نشاط آنها که این روزها علی الظاهر به دغدغه اصلی تان تبدیل شده است، ۲۰ ایرانی غمگین و عزادار را فرموش کرده اید و حتی تسلیت کوچکی هم خانواده های آنها نگفته اید؟ نکند این ۲۰ عزیز را هموطن نمی دانید؟ یا چون از دست رفته اند در نشاط ملت شریک نیستند! شاید آن ها را در سرمستی دهشتناکتان از برجامی که هنوز فرجام آن ناپیداست از یاد برده اید؟