گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»؛ بحران خوابگاه؛ عبارتی دوکلمهای که این روزها بیش از همیشه به گوش دانشجویان میرسد و مسئولان دانشگاههای مختلف با انگشت اشاره سعی میکنند دانشجویان را به جایی بیرون از خوابگاهها هدایت کنند. مسئولان رفاهی دانشگاههای مختلف علی الخصوص دانشگاههای بزرگ، ابتدا با تعطیلی خوابگاههای متأهلی زنگ خطر را برای باقی دانشجویان به صدا درآوردند. صدای زنگ خطر آنقدر هشداردهنده بود که در چند دانشگاه اعتراضاتی صورت گرفت. اعتراضاتی که حق زیستن در خوابگاه را مطالبه می کرد.
از سالها پیش به دلیل توزیع نامناسب علم در بخشهای مختلف کشور، تجمیع اساتید ماهر در برخی دانشگاه های خاص، عدم توازن در وجود امکانات کارگاهی و آزمایشگاهی و مواردی از این دست باعث شد تا دانشجویان دست به مهاجرت بزنند. مهاجرتی که نه تنها همواره مذموم نیست بلکه در برخی موارد می تواند قابل قبول و قابل دفاع هم باشد. جذب دانشجویان نخبه در قطبهای دانشگاهی مؤید این نکته است. حاکمیت نیز برای رفاه دانشجویانی که قرار است در اندیشهورزی سهیم شوند وارد عمل شد. ساخت، اجاره و واگذاری خوابگاههای مختلف به آموزش عالی بخشی از دغدغه «مهاجران علمی» را رفع کرد.