آقا جان من که میدانم عشق به شما بهانهای برای عشق به خداست. ولی کو رهروِ عاشق و عالم و دل به یقین رسیده؟ روزگارم سخت است؛ نادانی ما، بیتوجهی ما، شایدم سست ایمانی ما؛ شده دردهای زندگی ما! به دنبال مرهم سراغ شما نیاییم کجا برویم؟
به گزارش «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی؛ از بعدازظهر که میخواهی راهی شوی، دلت زودتر راهی شده…
چیزی درونت میجوشد از طرفی دلت شور میزند؛ از طرفی شوق رسیدن آرامت نمیگذارد.