گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو» – یادداشت دانشجویی*تحولات اخیر منطقه سوالات گوناگونی را در سطح جامعه مطرح می کند که بعضا این شبهات و مسائل نقدی است بر عملکرد جمهوری اسلامی ایران که علت کمک ایران به کشورهای منطقه چیست و اصولا چه فایده ای برای مردم در داخل کشور دارد؟ مسئله بعدی که سوالی قدیمی است که جواب های متفاوتی هم به آن داده شده است اینست که اگر جنگ بشود شما حاضر هستید با دشمن بجنگید ؟ این سوالی هست که شاید شما هم به آن برخورده باشید و اینجا می خواهیم جواب دیگری به این سوال داده و از منظر دیگری این موضوع را بررسی کنیم .
در جواب به این سوال نکته ای حائز اهمیت است و آن اینکه اصولا جبهه کجاست ؟ جنگ گاهی در بیرون از مرزهای یک کشور است که دیگر دولتها بر حسب منافع خودشان از طرفین این جنگ حمایت های مالی و مادی و حمایت های روانی و رسانه ای می کنند که به این جنگ ها جنگ های نیابتی می گویند.وقتی جنگ در بیرون از مرزها باشد یعنی مردم آن کشور در داخل در امنیت هستند اما در کشورهای همسایه جنگ و نا امنی است و این نا امنی نا خواسته حتی اخبارش هم اثر روانی در جامعه می گذارد که البته رهبر معظم انقلاب چندی پیش در خصوص امنیت خلیج فارس صحبت کردند و به این نکته اشاره کردند که(( اگر منطقه خلیج فارس امن باشد، همه کشورهای منطقه از این امنیت بهرهمند خواهند شد اما اگر خلیج فارس ناامن شود، برای همه کشورهای منطقه ناامن خواهد بود.)) این صحبت رهبری به طور خاص در مورد منطقه خلیج فارس است اما این قاعده به طریق اولی به دیگر مصادیق هم تسری پیدا میکند .صرف نظر از توصیه های دینی این موضوع نفع مادی هم برای مردم ما دارد .خب اگر در این وضعیت از شما سوال شود که آیا به جبهه می روید یا نه؟ ممکن است جواب منفی به این موضوع بدهید چرا که جبهه جنگ در بیرون از مرزهای کشور شماست و شما هنوز احساس خطر نمی کنید که حاضر به جنگیدن باشید .
اما حالت دومی هم مفروض است و آن این که جنگ در داخل کشور است و درگیری ها در چند شهر کشور شروع شود . در این فرض دشمن نزدیکتر شده و ملموس تر می شود و به تبع تاثیرات فراوانی هم بر روال عادی مملکت خواهد گذاشت. در اینجا چطور جواب شما به سوال فوق چیست؟شاید در این موقعیت هم با خود بگویید کشور نیروی نظامی داشته و آنها مسئولیت حفظ امنیت کشور را بر عهده دارند و باز هم آماده جنگیدن با دشمن نباشید.