به گزارش «خبرگزاری دانشجو»، باشگاه دانشجویان* ؛ مدتها بود، هست و شاید هم خواهد بود که به این فکر می کردم که چرا با این همه ایده و کارهای فرهنگی، بازهم در “جبهه فرهنگی” و جنگ با دشمن داخلی و خارجی بر سر فرهنگ، این ما هستیم که داریم تلفات می دهیم و اصلاً اثر این همه کار فرهنگی کجا می رود و چرا انقدر تأثیرش بر روی مخطبان و حتی نسل جوان و دانشجو کم شده است؟
هر تک و تاکتیکی که به خیال خودمان « اِند کار فرهنگی است» را می زنیم یا با شبیخون ها و پاتک دشمن جواب داده می شود یا از قبل، دشمن، با فکر و حساب شده، دستمان را خوانده است و «لو» رفته ایم. اثردهی کارهای فرهنگی مان اینگونه شده است که انگار تکه یخی انداخته ایم درون خرمن آتش که به سرعت دود می شود میرود هوا اثری از فعالیت های فرهنگی بر مخاطبمان، یافت نمی شود و آخر ِخط هم، باز ما متهیم به اینکه “چرا کار فرهنگی نمی کنید؟! و ” پس پول های فرهنگی مملکت خرجی چی میشه؟! “