گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛ دوران جنگ سرد و نزاع تمام عیار شوروی و آمریکا در صفحات تاریخ در حال ورق خوردن بود که پس از دستور سری سازمان سیا مبنی بر مسلح کردن مجاهدین افغانی علیه شوروی، در اقدامی متقابل شوروی نیز افغانستان را به صحنه جنگ خونین میان طرفداران خود با مجاهدین افغانی تبدیل کرد. با بالا گرفتن هزینه های جنگ از سمت هردو به اصطلاح ابرقدرت آنروزها و بالارفتن تردیدهای افکارعمومی نسبت به نیات پشت پرده این دو سمت ماجرا طی قراردادی مقرر شد هردو کشور از عرصه سیاسی افغانستان خارج شده و تحولات افغانستان را از دو رصد کرده و میدان را برای مجاهدین افغانی و مردم افغانستان باز بگذارند! قراردادی که به قرارداد سپتامبر شهرت یافت.
اما دیری نپایید که ایالات متحده آمریکا حضور مجدد خود در افغانستان را کلید زد و اینبار تحت لوای مبارزه با تروریسم وارد خاک افغانستان شد و با هزینه کرد ماهیانه پنج و نیم میلیارد دلار عرصه ای تازه از تحولات میدانی در افغانستان را آغاز کرد. طی سال های حضور آمریکا در افغانستان سطح زیرکشت مواد مخدر ۵۰ درصد افزایش یافت و طالبان هم نه تنها ضعیف تر نشد؛ بلکه قدرتی مضاعف را از خود در میدان تحولات افغانستان به نمایش گذارد و با حمله به مهمترین مراکز تجمع نیروهای امنیتی به همگان ثابت کرد که سیاست های مبارزه با تروریسم! آمریکا پاسخ عینی نداشته و تنها در حد لفاظی های روسای جمهورش باقی مانده است.