امام مجاهد شهید نه فقط یک مقام رسمی بلکه به عنوان یک مرجع عالیقدر تقلید، بالاترین عنوان مذهبی جهان اسلام را دارا بودند.
این شهادت در گفتمان انقلاب اسلامی نه یک رخداد تلخ و گذرا که با هویت جمعی و حیثیت ملی ایرانیان درهم تنیده است. پاسخ به این جنایت ضد بشری با گذر از دایره احساسات فردی به موضوعی حاکمیتی مورد حمایت مردم در قالب یک راهبرد تمدنی قابل تحلیل است. دشمن با به شهادت رساندن رهبر فرزانه صرفا اقدامی جنایتکارانه و تاکتیکی مرتکب نشد بلکه راهبردی برای بلعیدن نظام اسلامی و تحقیرهویت ملی بود.
خونخواهی امام شهید ضرورتی عقلانی و هوشمندانه در مسیر بازدارندگی از کیان کشور است که طبعا در قالب صبر راهبری در زمان، مکان و نحوه مناسب با محاسباتی دقیق بمرحله اجرا در خواهد امد. اقدام به خونخواهی فقط خالی کردن احساس خشم در قبال عاملان یا امران جنایت نیست بلکه امری فطری، شرعی، عقلانی و حقوقی است.