وی در تبیین دلیل انتخاب این موضوع گفت: زیرا معتقدیم پیشگیری واقعی، از جایی آغاز میشود که هنوز حادثهای رخ نداده است. بسیاری از آسیبها ناگهان اتفاق نمیافتند؛ پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، نشانههایی دارند. ممکن است یک تغییر رفتار، یک افت ناگهانی، انزوا، یک مشکل خانوادگی یا اجتماعی و یا هر علامت دیگری، زنگ هشداری باشد که اگر بهموقع دیده و جدی گرفته شود، میتواند مسیر زندگی یک انسان را تغییر دهد.
پورنگ با اشاره به تجربه حوادث تلخ اجتماعی، افزود: همه ما حادثه تلخ پلاسکو را به یاد داریم. فارغ از بررسی علل و مسئولیتهای آن حادثه، یک پیام روشن برای نظام مدیریتی دارد: خطر اگر پیش از تبدیلشدن به حادثه دیده و مدیریت شود، بسیاری از خسارتها اساساً فرصت وقوع پیدا نمیکنند. امروز نیز درباره دانشآموزان باید همین نگاه را داشته باشیم. نباید منتظر بمانیم حادثهای رخ دهد، خانوادهای داغدار شود و بعد همه دستگاهها برای علتیابی و آسیبشناسی وارد میدان شوند. وظیفه ما این است که قبل از حادثه، نشانه را ببینیم؛ قبل از بحران، مداخله کنیم؛ و بعد از مداخله نیز فرد را رها نکنیم.
دادستان تاکستان با تشریح زنجیره چهارمرحلهای پیشگیری شامل «شناسایی زودهنگام، مداخله بهموقع، حمایت مؤثر و پیگیری مستمر» هشدار داد: اگر یکی از این حلقهها از کار بیفتد، کل فرآیند پیشگیری آسیب میبیند. ممکن است مدرسه یک دانشآموز در معرض آسیب را شناسایی کند، اما اگر ارجاع بهموقع انجام نشود، یا مداخله تخصصی صورت نگیرد، یا خانواده حمایت نشود و یا پس از مدتی پیگیری متوقف شود، در واقع ما هنوز مسئله را حل نکردهایم.