به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از مشهدمقدس، پایتخت معنوی ایران اسلامی و مرکز طلوع خورشید ولایت، گویی در این شبِ فرخنده، نه یک شهر که یک کهکشانِ زنده از نور است. از همان دمدمهای غروب که خورشید پشتِ گلدستههایِ بلندِ حرمِ امام رئوف (ع) رنگ میبازد، گنبدِ مطهر همچون ماهِ تابان در آسمانِ ایران میدرخشد و شهر را به ضیافتی از جنسِ آسمان دعوت میکند. خیابانهای منتهی به حرم، نه محلِ عبور و مرور، که رودی خروشان از خیلِ زائران و مجاورانی است که آمدهاند تا عشق را در حریمِ رضوی معنا کنند.
هوا در مشهدِ این شبها، معطر به بویِ گلاب و اسپند و صلوات است. هر کوچه و خیابان، گویی مدینةالنبی است که در دامنهیِ کوههای بینالود بازآفرینی شده. ریسههای نور که از یک سو تا سوی دیگر خیابان کشیده شدهاند، ستارههایی هستند که به زمین آمدهاند تا لبخندِ رضایتِ پیامبرِ رحمت (ص) و امام صادق (ع) را بدرقهیِ راهِ عاشقان کنند.
صدایِ مولودیخوانی از بلندگوهایِ مساجد و ایستگاههای صلواتی، به گوشِ جانِ هر رهگذری میرسد و قلبها را با ریسمانی نامرئی به ضریحِ مطهر گره میزند. مشهد در این شب، تجلیگاهِ واقعیِ امتِ واحده است؛ جایی که از هر قوم و قبیله و زبانی، تنها یک نغمه به گوش میرسد: یا محمد (ص)، یا صادق آلمحمد (ع). این شهر، در جشنِ میلادِ فخرِ عالم، دیگر فقط پایتخت معنوی نیست، بلکه قلبِ تپندهیِ جهانِ اسلام است که برایِ شکوهِ نبوت، بیقرارانه میتپد.