مکوندی در رابطه با نادیدهماندن زنان خانهدار و تبعات آن گفت: همین نادیدهماندن، سبب شده که زنان خانهدار، با وجود آنکه یکی از بزرگترین گروههای اجتماعی کشور را تشکیل میدهند، سالها در حاشیه سیاستگذاری قرار گیرند. هرگاه سخن از سیاستهای حوزه زنان به میان آمده، تمرکز بیشتر بر اشتغال، کارآفرینی یا حمایت از زنان سرپرست خانوار بوده است؛ حوزههایی که بیتردید اهمیت دارند، اما در این میان، نقش میلیونها زنی که بنیان خانواده را بی هیاهو و در سکوت حفظ میکنند، کمتر بهمنزله یک مسئله مستقل دیده شده است.
به گفته فعال حوزه زنان : از این منظر، انتشار گزارش «مطالعه تطبیقی سازوکارهای سیاستی حمایت از زنان خانهدار» از سوی مرکز پژوهشهای مجلس، رخدادی قابل توجه و امیدبخش است. اهمیت این گزارش صرفا در پیشنهادهای اجرایی آن نیست؛ بلکه در این واقعیت نهفته است که برای نخستین بار، مسئله زنان خانهدار را بهصورت منسجم وارد دستور کار سیاستگذاری کرده و کوشیده است با مرور تجربه کشورهای مختلف، تصویری روشنتر از مسیرهای حمایت از این گروه اجتماعی ارائه دهد. هر تحول سیاستی، پیش از آنکه به قانون، بودجه یا ساختار اجرایی نیاز داشته باشد، نیازمند آن است که مسئلهای را ببیند و به رسمیت بشناسد؛ و این گزارش، دستکم از این جهت، یک گام مهم رو به جلو محسوب میشود.
آمار، لزوما به معنای دیدهشدن در فرهنگ عمومی نیست
