سجاد صدیقی با اشاره به وضعیت فوقالعاده بحرانی سالهای ۵۹ تا ۶۱ گفت: در ابتدای انقلاب با انبوهی از شورشهای تجزیهطلبانه، ترورهای وسیع سازمان مجاهدین خلق و از دست رفتن همزمان ارکان سه قوه (رئیسجمهور، نخستوزیر، رئیس قوه قضائیه و رجال تراز اول) مواجه بودیم.
وی با اشاره به وضعیت معیشتی آن زمان افزود: «در دهه ۶۰ حتی در تهران نیز در برخی مناطق آب لولهکشی آشامیدنی نداشتیم و مردم برای ۲ کیلو قند و شکر در صفهای طولانی کوپن میایستادند. اما انقلاب اسلامی توانست با هزینههای سنگین و دادن خونهای مطهر، تا نیمه دوم دهه ۷۰ قدرت ملی خود را در ابعاد سیاسی، امنیتی و زیرساختی به تثبیت برساند.»
مسئول سازمان بسیج فرهنگیان شروع مرحله دوم را با ابلاغ سند چشمانداز ۲۰ ساله (۱۴۰۴) و ایستادگی شخص رهبر معظم انقلاب دانست و تصریح کرد: «در آغاز این مسیر، برخی از متفکرین و به اصطلاح روشنفکران، مدعی بودند رسیدن به رتبه اول منطقه، توهم است و کشورهایی مثل ترکیه و عربستان و… دستبسته نیستند. اما امروز در پایان سال ۱۴۰۴ و با ایستادگی رهبری و مجاهدت شهدای بزرگ، هیچکس نمیتواند انکار کند که ایران قدرت اول منطقه می باشد و بر اساس میانگین همه مؤلفههای شکل دهنده قدرت مانند مولفه های نظامی، علمی، فناوری، سیاسی، امنیتی، سلامت، آموزش و…. قدرت اول منطقه جنوب غرب آسیا است.»