عابد اکبری، کارشناس مسائل بینالملل طی یادداشتی به تعرض اخیر رژیم اوکراین به کشتی تجاری ایران در دریای خزر و پیامدهای این اقدام برای کییف پرداخت.
خطرناکترین خطای سیاست خارجی آن است که بازیگران، بحرانهای مستقل را به یک نبرد واحد و فراگیر تبدیل کنند. آنچه امروز در روابط بینالملل مشاهده میشود، نه صرفا تداوم جنگ اوکراین یا افزایش تنش میان ایران و آمریکا، بلکه شکلگیری روایتی است که میکوشد همه این منازعات را به اجزای یک جنگ بزرگ میان دو اردوگاه جهانی تقلیل دهد. این همان مسیری است که به جای کاهش ناامنی، زمینه گسترش دامنه جنگها و افزایش احتمال محاسبه اشتباه را فراهم میکند.
اگرچه جنگ روسیه و اوکراین از نظر علل، بازیگران و اهداف، ماهیتی متفاوت از تقابل ایران و آمریکا دارد، اما سیاستهای آمریکا این دو پرونده را بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر نزدیک کرده است. واشنگتن طی سالهای گذشته با اصرار بر حفظ تعهدات گسترده امنیتی در اروپا، خاورمیانه و شرق آسیا، عملاً خود را در موقعیتی قرار داده که هر بحران منطقهای به سرعت بر سایر جبهههای راهبردی آن اثر میگذارد. قدرتهای بزرگ زمانی دچار فرسایش میشوند که میان منافع حیاتی و تعهدات غیرضروری تمایز قائل نشوند و تصور کنند باید در همه بحرانهای جهان نقش تعیینکننده ایفا کنند.