۰۰:۲۳
۱۴۰۵/۰۵/۰۱
در میانه این آیینِ معنوی، همزمان با نوایِ جانسوزِ ذاکرِ اهلبیت، آقای سالارفر، فضا دگرگون شد. ورودِ پرچمِ متبرکِ بارگاهِ ملکوتیِ سرور و سالار شهیدان بر دوشِ خادمینِ حرمِ اهلبیت، تپشِ قلبها را به شماره انداخت. پرچم که گویی عطرِ تربتِ پاکِ کربلا را با خود به میانِ جمعِ عاشقان آورده بود، در میانِ جمعیت مشتاق حرکت کرد.
صحنهای که در این لحظات رقم خورد، تابلویی بود از عشقِ ناب؛ حاضرین با چشمانی اشکبار و دستانی لرزان، پرچم را در آغوش کشیدند و با تبرک جستن به آن، روحِ خود را در زلالِ رحمتِ حسینی شستشو دادند.
آنچه در سالن سردار دلها موج میزد، پیوندِ ناگسستنیِ علمآموزی با فرهنگِ سرخِ شهادت بود؛ یادوارهای که با یادِ شهدای سوادآموزی آغاز شد و با عطرِ نامِ حسین(ع) به کمال رسید.
