به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از قم، برخی انسانها در تمام سالهای زندگی، خود را برای لحظهای بزرگ آماده میکنند؛ لحظهای که پایان راه زمینی و آغاز حیات جاودانه آنان است. شهید سرگرد عباس اسدی، فرزند احمد، از جمله همین مردان بود؛ سربازی مؤمن، مردمی و ولایتمدار که سالها لباس خدمت بر تن داشت و سرانجام در ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در راه دفاع از امنیت و آرامش مردم، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت رسید.
شهید عباس اسدی در ۲۵ شهریور ۱۳۶۷ در شهر قم متولد شد، او دومین فرزند خانواده بود، در روزهای نخست تولد، نام «هادی» برایش انتخاب شد، اما بیماری شدید نوزاد، مادر را به حضرت ابوالفضلالعباس (ع) متوسل کرد، مادر نذر کرد اگر فرزندش شفا یابد، نام او را «عباس» بگذارد و این نذر، آغاز مسیری شد که سراسر با عشق به اهلبیت (ع) و خدمت به اسلام و انقلاب گره خورد.
عباس از همان دوران کودکی، روحیهای پرتلاش، فعال و مسئولیتپذیر داشت، در کنار تحصیل، کار میکرد تا روی پای خود بایستد و از همان سالها آرزو داشت لباس خدمت به میهن را بر تن کند، پس از پایان تحصیلات در هنرستان و اخذ دیپلم نقشهکشی، سرانجام در سال ۱۳۸۷ به نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران پیوست؛ اتفاقی که حاصل تلاش فراوان و دعاهای شبانهروزی مادرش بود.