آیات با گفتوگوی حضرت ابراهیم (ع) و فرشتگان آغاز میشود. پس از آنکه فرشتگان بشارت تولد اسحاق را میدهند، ابراهیم میپرسد که «قَالَ فَمَا خَطْبُکُمْ أَییّهَا الْمُرْسَلُونَ» مأموریت اصلی شما چیست؟ آنان پاسخ میدهند «إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَیٰ قَوْمٍ مُجْرِمِینَ» ما برای نابودی قومی مجرم فرستاده شدهایم. علامه طباطبایی توضیح میدهد که تعبیر «قوم مجرم» نشان میدهد علت عذاب، صرف اختلاف عقیده نبود، بلکه جرم، فساد و اصرار بر طغیان بود. آنان پس از اتمام حجت، دیگر شایستگی ادامه حیات اجتماعی را ازدستداده بودند. از نگاه قرآن، عذاب الهی زمانی نازل میشود که جامعهای آگاهانه راه دشمنی با حق را انتخاب کند.
نجات مؤمنان قانونی همیشگی در دل سختترین بلاها
فرشتگان ادامه میدهند که مأمورند اهل ایمان را از شهر خارج کنند «فَأَخْرَجْنَا مَنْ کَانَ فِیهَا مِنَ الْمُؤْمِنِینَ * فَمَا وَجَدْنَا فِیهَا غَیْرَ بَیْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ».