۱۳:۲۵
۱۴۰۵/۰۴/۲۰
محمد پورخوشسعادت
این روزها کافی است تلفن همراه را برداریم و چند دقیقه در شبکههای اجتماعی بگردیم؛ زیر خبر افتتاح یک پروژه، دهها نفر از پروژهای دیگر مینویسند که بر زمین مانده است. زیر خبر یک موفقیت، شکست دیگری یادآوری میشود و زیر هر تصمیم، انبوهی از داوریها صف میکشد. گویی ما بیش از آنکه در جستوجوی فهمیدن باشیم، در کمین قضاوت کردن نشستهایم.
اما آیا جامعه ایران، واقعاً جامعهای نقنقو شده است؟