رهبر شهید ما مردانه زیست، بیآنکه آسایش را بر مسئولیت ترجیح دهد، بیآنکه در سختترین میدانها پشت به مردم کند. سالهای عمرش در جهاد گذشت و سرانجام نیز مردانه، همراه عزیزانش، به مسلخ عشق رفت. آنجا که تاریخ، نام مردان خدا را با خون مینویسد، نه با مرکب.
امروز خاک خراسان، چه آغوش گرمی برای این میهمان آسمانی گشوده است. صحنهای حرم، صحن وداع ملتی هستند که اشک و افتخار را در کنار هم تجربه میکند. صدای صلوات با نوای اذان در هم آمیخته است؛ انگار آسمان و زمین، همصدا شدهاند تا ورود این مسافر را خوشامد بگویند. کبوتران حرم، گرد گنبد طلایی به پرواز درآمدهاند و در سایه نقارهخانه آرام گرفتهاند؛ گویی آنان نیز فهمیدهاند که امروز، زائری از خسته از راه دور به آغوش امام آمده است.
