دسته دین ، حوزه و اندیشه

نقد پدیده «اسلام بلامذهب» و زندگی بدون تعهد دینی در میان جوانان

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در سال‌های اخیر، میان برخی از جوانان، گرایش به سبکی از زندگی رواج یافته که در آن، پذیرش هیچ دین و مذهب رسمی جایگاهی ندارد. برخی این نگاه را با عنوان «اسلام بلامذهب» یا «معنویت بدون دین» معرفی می‌کنند. در حالی که این رویکرد در ظاهر نشأت‌گرفته از آزادی‌اندیشی به نظر می‌رسد، در عمل به بحران‌های اخلاقی، رفتاری و حتی هویتی دامن زده است.

جایگاه «دعا» در مقابلۀ با دشمنان از منظر آیت الله العظمی مکارم شیرازی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دعا و نیایش در هر زمان خوب و سازنده است، ولی به هنگام انجام کارهای مهم که انسان نیاز به نیرو و توان بیشتری دارد از اهمیت ویژه‌ای برخودار است. از جمله [در میدان جنگ و مقابلۀ با دشمنان] که از ناامیدی و یأس جلوگیری کرده و نور امید بر دل می‌پاشد و به انسان نیرو می‌بخشد و درس مقاومت پایداری و تحمّل می‌دهد. به همین دلیل اولیاء اللّه همواره در کارهای مهم [هم چون میدان جنگ و مواجهۀ با دشمنان] دست به درگاه پروردگار برمی‌داشتند، و با دعا و یاد او توان و نیرو می‌گرفتند، و با توکل بر ذات پاکش آرام می‌یافتند، و بدون ترس و واهمه به جنگ‏ آنها می‌رفتند، چرا که می‌دانستند هر مشکلی در برابر اراده حق سهل و آسان است.

چرا در نماز، باید رو به قبله بایستیم؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، خداوند متعال به عنوان وجودی مجرّد محصور در جهت خاصی نیست و از آن رو که وجودی مطلق و نامتناهی نیز هست، نمی توان جایی را تصوّر کرد که در آنجا حضور نداشته باشد. قرآن مجید نیز در آیه ۱۱۵ سوره بقره به این حقیقت اشاره کرده و می فرماید: «وَلِلّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَیْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ»؛ (مشرق و مغرب از آن خداست پس به هر جای که رو کنید، همان جا رو به خداست). با این حال این سوال ممکن است به ذهن برسد که چرا هنگام عبادت لازم است رو به یک جهت خاص نمود و نماز را به طرف زاویه جغرافیایی معیّنی به عنوان «قبله» به جا آورد؟