دسته دین ، حوزه و اندیشه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایکنا، در روزگاری که جامعه ایران با چالش‌های گوناگون و امواج پیش‌بینی‌نشده تاریخی و اجتماعی و به ویژه تجاوز دو قدرت اتمی آمریکا و اسراییل دست‌وپنجه نرم می‌کند، لزوم بازخوانی مفهوم «همدلی» و واکاوی ریشه‌های تاب‌آوری ایرانیان بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. در همین راستا و به منظور ارتقای سطح آگاهی عمومی نسبت به ظرفیت‌های فرهنگی و تاریخی کشور برای عبور از بحران‌ها، نشست «شب همدلی» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد. یکی از سخنرانان این نشست دکتر مقصود فراستخواه استاد دانشگاه بود. 

گروه اندیشه: دکتر سهند ایرانمهر در مطلب حاضر منتشر شده در کانال تلگرامی اش، به کالبدشکافی یکی از مهلک‌ترین خطاهای شناختی و استراتژیک در بدنه اپوزیسیون ایرانی می‌پردازد: «سیاست‌زدایی از پدیده‌های عینی و عشقبازی با آرزوهای ذهنی». نویسنده با تمرکز بر واکنش مخالفان به پدیده‌های بزرگی چون مراسم تشییع آیت‌الله خامنه‌ای در سال ۲۰۲۶، استدلال می‌کند که جریان‌های مخالف به جای تحلیلِ واقع‌بینانه این رخداد به مثابه یک «واقعیت اجتماعی» پیچیده، آن را به انگیزه‌های تقلیل‌گرایانه‌ای چون اجبار، توزیع غذا یا جعل آماری نسبت می‌دهند. این رویکرد انکاری، ناشی از صلب بودن وفاداری به روایتی قدیمی است که جامعه ایران را توده‌ای یکدست، کاملاً غیرمذهبی و صرفاً منتظر فروپاشی فرض می‌کند؛ فرضیه‌ای که هر بار با رفتار عینی و چندلایه جامعه نقض می‌شود، به جای بازبینی فرضیه، خودِ مردم متهم به نافرمانی از تئوری می‌شوند. ایرانمهر با طرح مفهوم فقدان «نظریه جامعه»، تبیین می‌کند که اپوزیسیون اگرچه درباره حکومت ایده‌پردازی کرده، اما لایه‌های توامان وفاداری، دین‌داری، سنت، عقلانیت و محاسبات امنیتی مردم را درک نکرده است. نویسنده با اشاره به فرسودگی الگوهای تکراری مانند «این هفته تمومه»، هشدار می‌دهد که این انسداد و پناه گرفتن در سنگر انکار واقعیت، برای یک جریان مدعیِ آلترناتیو، یک خطای وجودی است که سرمایه فهم جامعه را نابود کرده و سیاست واقعی را به نق‌زدن‌های رسانه‌ای و هزینه‌تراشی بی‌حاصل برای مردم تقلیل می‌دهد. این مطلب را در ادامه می خوانید:

گروه اندیشه: دکتر محمدرضا دادگستر، در کانال تلگرامی خود یادداشتی را از وال استریت ژورنال خلاصه و ترجمه کرده است. این یادداشت که به قلم ویوک رامسوامی نوشته شده، با نقد گفتمان سوسیالیستی دموکرات‌ها، استدلال می‌کند که مخارج عظیم تریلیون دلاری و سیاست‌های پولی انبساطی دولت آمریکا، برخلاف شعارهای عدالت‌خواهانه، عامل اصلی جهش بی‌سابقه نابرابری و شکاف ثروت بوده است؛ چرا که این پول‌های تزریقی با رونق کاذب بازار دارایی‌ها، ثروت یک درصدِ بالا را به‌شدت افزایش داد و هزینه‌های سنگین آن را در قالب تورم کمرشکن و کاهش دستمزدهای واقعی، به طبقات کارگر و متوسط تحمیل کرد. این یادداشت را در ادامه می خوانید: 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی انجمن جامعه شناسی ایران، در نشست نقد و بررسی مقاله "شاه عباس اول؛ اسطوره، شاه و انسان" نوشته رودی ماتی دکتر پرویز اجلالی سخنرانی خواهد کرد. 

گروه اندیشه: فاطمه رضائی (دانشجوی دکتری جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه شهید چمران اهواز و همکار پژوهشی پژوهشگاه) در سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ، و ارشاد اسلامی، یادداشتی منتشر کرده با عنوان «معماری نهادی، مشروعیت مضاعف و چرخه تاب‌آوری در جمهوری اسلامی ایران». در مقدمه ای بر این یادداشت آمده است: «در سال‌های اخیر، نظام جمهوری اسلامی ایران با دو آزمون دشوار و متوالی مواجه شده که هر یک به‌تنهایی قادر به ایجاد بحرانی بنیادین در ساختارهای سیاسی متعارف بوده‌اند. نخستین آزمون، سقوط بالگرد حامل رئیس‌جمهور، سید ابراهیم رئیسی، و وزیر امور خارجه، حسین امیر عبداللهیان، و شهادت هم‌زمان آنان در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ بود؛ بحرانی که به واسطه تمهیدات پیش‌بینی‌شده در قانون اساسی (به‌ویژه اصل ۱۳۱)، با کمترین وقفه در فرآیندهای اجرایی کشور مدیریت شد. اما آزمون دوم، که به مراتب عظیم‌تر و از حیث شدت ضربه وارده بر حاکمیت کشور پیچیده‌تر می‌نماید، ترور رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، جمعی از مسئولان کشوری و فرماندهان عالی‌رتبه نظامی در جریان جنگ تحمیلی دوم و سوم بوده است. پس از این حوادث نیز، برخلاف پیش‌بینی دشمن متخاصم، این رخداد نه تنها به فروپاشی یا تزلزل ساختاری نظام منجر نشد، بلکه موجی از انسجام ملی و اتحاد میان مردم و حاکمیت را پدید آورد. حال پرسش کانونی این است: رمز تاب‌آوری نظام جمهوری اسلامی ایران در عبور از بحران‌های جانشینی چیست؟ در پاسخ باید گفت که تحلیل جامعه‌شناختی تاب‌آوری نظام جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با بحران‌های این چنینی، نیازمند گذر از تحلیل‌های تقلیل‌گرایانه‌ای است که این نظام را صرفاً بر پایه رهبری کاریزماتیک تبیین می‌کنند. مدعای اصلی این تحلیل آن است که واقعیت امر، وجود یک «شبکة نهادیِ به‌هم‌پیوسته[۱]»  است که رمز تداوم و ثبات آن در سه رکن درهم‌تنیده نهفته است که به‌صورت دیالکتیکی یکدیگر  را تقویت کرده و نظام را قادر می‌سازند در حساسترین لحظات تاریخی، اقتدار خود را  بازتولید نماید. این یادداشت را در ادامه می خوانید:

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سلسله نشست‌های بازاندیشی دینی و اجتماعی و نقش رسانه در جنگ و بحران به میزبانی معاون پژوهش مدیریت حوزه علمیه خواهران و همکاری اداره کل پژوهش­های عمومی مرکز مدیریت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در آیه ۴۴ سوره «فرقان» می خوانیم: (آنها که معبودشان هوای نفسشان است، همچون چهارپایانند، بعد از آن ترقی کرده و اضافه می کند: بلکه از آنها گمراه ترند!)؛ «إِنْ هُمْ إِلاّ کَالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلاً».