دسته دین ، حوزه و اندیشه

تمرکز حوزه ها به روی مسایل کلان باعث می شود که به هویت جامعه و نظام توجه خود را معطوف کنیم و از این طریق رسالت اصلی خود را ادامه دهیم. به هیچ عنوان نباید حوزه علمیه قم با این همه ظرفیت و امکانات، سر سفره دیگری بنشیند، بلکه باید محصولات و خروجی های بزرگ و مختص خود را داشته باشد.

انقلاب کرديم که شعائر اسلام را زنده کنيم، نه انقلاب کرديم که شعاير اسلام را بميرانيم. زنده نگه داشتن عاشورا يک مساله بسيار مهم سياسى- عبادى است. عزادارى کردن براى شهيدى که همه چيز را در راه اسلام داد[ه‏]، يک مساله سياسى است؛ يک مساله‌‏اى است که در پيشبرد انقلاب اثر بسزا دارد.

باز بوی ماه عشق در کوچه‌های غم‌گرفته شهر پیچیده است و غم بی‌صدای محرم، دل‌های عشاق حسینی را از غم پاییزی رهانیده. انگار دل‌ها آماده سلامی دوباره به ماه محرم حسینی شده‌اند تا هم‌نوا با ماتم بی‌بی دو عالم پیام غریبی سید و سالار شهیدان را به گوش جهانیان برسانند. هیأت‌ها، تکایا و حسینیه‌های شهر تهران نیز همنوا با نوای عاشوراییان خود را برای برگزاری باشکوه مراسم عزای سالار شهیدان آماده می‌سازند و هر یک به نوبه‌ خود در جای جای این شهر بزرگ تلاش می‌کنند به ندای «هل من ناصر ینصرنی» حسین زمان پاسخ دهند. در ادامه برنامه عزاداری برخی هیأت‌های پایتخت می‌آید

حُر بن یزید ، لرزان گفت :« والله كه من نفس خویش را درمیان بهشت و دوزخ مخیر می بینم و زنهار اگر دست از بهشت بدارم، هر چند پاره پاره شوم و هر پاره ام را به آتش بسوزانند!» ... و مركب خویش را هِی كرد و به سوی خیمه سرای حسین بن علی بال كشید.

«به امام حسین سلام الله علیه نامه نوشتند، گفتند: اگر بیایید دیگر عدالت… این‌ها که دنبال عدالت نبودند، این‌ها دنبال این بودند امام حسین آن‌ها را از دست یزیدیان نجات بدهد کمی راحت زندگی کنند. فکر نمی‌کردند خود آن‌ها هم باید پای کار بایستند. نامه نوشتند، وقتی حضرت آمد و این‌ها دیدند عبید الله آمد، اوضاع شهر امنیتی شد. حالا اگر هر کس بیاید زن و فرزند او به خطر می‌افتد، هر کس بیاید ممکن است پدر او را بگیرند، هر کس بیاید اموال او را ممکن است بگیرند. اصلاً دین‌داری و لا اله الّا الله او برای این بود که دنیای خود را حفظ کند، انقلابی بود برای این‌که این‌جا پست بگیرد، حکومت هم از بین برود آن طرفی می‌شود، قبل از آن هم طرفدار پهلوی است! در واقع طرفدار هیچ طرفی نیست. درست است همه را با انقلابی‌گری خود خفه می‌کند، ولی انقلابی نیست که… می‌بیند منفعت او در چیست».

مداح نباید در همه ریزه‌‌کاری‌های سیاسی وارد شود،‌ ولی هرجایی که لازم است، باید موضع داشته باشد. این قابل توجیه نیست که در مسائل مهم مملکتی و مردمی سکوت شود. چون بالاخره مداحان صدای مردم هستند و باید حرف مردم را بزنند. نباید در مسائل مهم به خاطر منافع شخصی و روزمره سکوت کنیم. در این حالت به وظیفه خود عمل نکرده‌ایم. اما نباید سطح موضع‌گیری را کاهش داد. باید مسائل را اولویت‌بندی کرد و در هر مسأله پیش‌پا افتاده‌ای ورود نکنند.