دسته دین ، حوزه و اندیشه

عدالت طلبی منهای ولایت، مصداق عدالت طلبی در زمین شیطان است/ تشخیص اولویت ها و مصلحت ها با امام جامعه اسلامی است

بر اساس تعریف حضرت امیر(ع)، شخص عدالت طلب شخصی خواهد بود که در پی آن است تا هرچیزی در محل و شان مناسب خود قرار بگیرد. حال اگر شخصی به بهانه و نام عدالت طلبی به حکومت اسلامی، ولایت و ده ها مبنای قطعی دیگر اسلامی و انقلابی حمله کند و تئوری های پیشنهادی بی مبنا ارائه نماید و کلمات به اصطلاح عدالتخواهانه اش دائما تیتر یک رسانه های ضد انقلاب باشد، اساسا عدالت طلب نیست چرا که عملکردی عکس تعریف فوق از عدالت داشته است.

ازغدی: استمرار عدالت خواهی وظیفه دینی و انقلابی است اما برخورد ابزاری و جناحی اشتباه است/ متحجران و روشنفکرنمایان، مخالف دنبال کردن عدالت اند/ بررسی رابطه عدالت و ولایت وجوه مختلف دارد

متحجرین می‌گویند تا امام معصوم نیاید ما به عدالت کامل نخواهیم رسید پس هیچ کاری را هم نباید کنیم؛ امام خمینی(ره) این افکار را زاییده روحانیون ترسویی دانسته‌اند که جرات مبارزه را ندارند و برای همین چنین نظریاتی را طرح می‌کنند.

از «عدالت‌زدگی منهای ولایت» باید فرسنگ‌ها فاصله گرفت/ «اجرای عدالت» و «عدالت طلبی صحیح» متوقف بر «استقرار ولایت در جامعه» است

«عدالت‎گرایی» یک مفهوم بسیار کلیدی است، ولی نباید عدالت‎گرایی را یک مفهوم مطلق در نظر بگیریم. توجه کنید که «عدالت» یک مفهوم مطلق است، اما من در مقام عدالت ‎گرایی ممکن است دچار گرایش‎‎های نامتعادلی شوم و مصادیق نابه‎جایی را برای عدالت تمنا کنم که اصلا آن‎جا، جای عدالت نباشد یا مصلحت‎‎هایی که در راه اجرای عدالت وجود دارد، نادیده بگیرم و عدالت‎گرایی من تبدیل به نوعی ظلم برای جامعه شود.