دسته اصفهان

اصفهان، مروارید درخشان فلات مرکزی ایران، شهری است که بخش بزرگی از هویتش در لایه‌های متراکم و پنهان خاک مدفون است.

دوین کتاب آمارنامه شهر یکی از اقدامات مؤثر معاونت برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری اصفهان است.

تالار اشرف، یکی از شاهکارهای دوران صفویه در اصفهان، امروز در دسترس عموم مردم نیست؛ این در حالی‌است که انتظار می‌رود هر شهروند اصفهانی بتواند با میراث و بناهای سرزمین خود روبه‌رو شود.

توسعه شهری در بافت‌های فرسوده باعث تغییر در معابر و قرار گرفتن تأسیسات شهری در مکان‌های نامناسب می‌شود. یکی از این تأسیسات، تیرهای برق است که با عقب‌نشینی املاک مجاورشان در مسیر گذرها و معابر قرار می‌گیرند ومانع رفت ‌وآمد راحت مردم هستند و در بعضی مواقع خطراتی را برای شهروندان و خودروها به وجود می‌آورند.

«من اهل تریبون و سخنرانی نیستم؛ من میدانی کارکردم.» این اولین جمله‌ای بود که محمدرضا ترحمی، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان اصفهان در ابتدای مصاحبه‌اش گفت.

شهرسازی و معماری در ایران در طول تاریخ همواره شاهد تحولات گوناگونی بوده و همواره خود را در دو بعد محتوایی و کالبدی نشان داده است.

در سال‌های پایانی دولت دوازدهم، یعنی حدود سال ۱۳۹۸، تصمیم بر آن شد که اقدام عملی مشخصی برای ساخت مسکن مناسب تا پایان دولت گرفته شود.  به همین منظور، شیوه‌نامه‌ای تحت عنوان (طرح اقدام ملی مسکن) ابلاغ شد.

اصفهان، شهری که تاریخش با هنر، مذهب، سیاست و فرهنگ در هم تنیده است، داستانی موازی در زیر پوست خود دارد؛ داستان ساکنان آرمیده و خاموش روزگاران گذشته. تاریخچه تدفین در این شهر، آینه‌ای تمام‌نما از دگرگونی‌های عمیق عقیدتی، اجتماعی و شهرسازی است که از هزاره‌های پیش از اسلام تا به امروز ادامه داشته است.