راسته انقلاب همیشه پر از کتاب، مجله و انسانهای با حوصله و عجول است که تماشای آنها حال آدم را بهتر میکند.
گزارش ساواک به نقل از شهربانی خراسان نشان از واکنش آیتالله سید علی خامنهای به درگذشت شریعتی دارد. اگر چه تاریخ این سند بیش از چهل روز پس از فوت شریعتی را نشان میدهد، اما اهمیت آن در واکنش آیتالله خامنهای و تردد اقشار مردم به خصوص دانشجویان به منزل ایشان است.
متاسفانه این شیوه حملات لفظی حجم قابل توجهی از «انقلاب آرام ایران» را دربرگرفته است و خواننده در جای جای اثر با «کوررنگی»روشنفکران در قبال «واقعیتهای حاکم بر زندگی معاصر مردمان ایرانی» مواجه میشود و در آخر هم جزئیاتی از این «واقعیات حاکم» که گویا این قدر بدیهی بوده که نیاز به سخن گفتن از آن هم مشاهده نشده، دیده نخواهد شد!
عکس کمتر دیدهشده از مراسم سالگرد علی شریعتی در دانشگاه تهران در سال 58 است.
چون مطمئن بودم عراقیها فردا صبح حتما تلاش میکنند این هواپیمای گران قیمت و تاثیرگذار در جنگ را منهدم کنند، به لشکر ۶۴ ارومیه رفتم و یک گروهبان سرباز با انواعی از آچار و پیچ گوشتی و سایر ابزار گرفتم و آوردم پهلوی هواپیما و دادم و هر آنچه بازنشدنی بود باز کردند.
در آمریکا تحصیل کرد و در لبنان فعالیت چریکی داشت و پس از انقلاب در خوزستان به شهادت رسید.
برای برگزاری میهمانی رسمی یادشده، پیشنهاد انقلابیام را با دکتر ولایتی در میان گذاشتم. برای آنکه میهمانان تغییری را حس کنند پیشنهاد کردم یک نوع غذا تهیه کنیم و سوپ و آشی را هم برای پیشغذا در نظر بگیریم!
«رُبّان» تصویری از رزمندگانی ارائه میدهد که برای انجام وظیفه و دفاع از میهن راهی دریا شدند؛ مردانی که هدفشان صرفاً بازگشت نبود، بلکه ماندن در میدان دفاع و انجام مأموریت را رسالت خود میدانستند
