انگیزه هاى تاریخى و عقیدتى دین اسلام
مكه و مدینه در دوران زندگى پیامبر اسلام (570 – 632م) – علىرغم آنچه تاكنون به طور گستردهاى مقبول واقع شده است – یكسره از جهان خارج بركنار و منتزع نبودند. [گویا] این دو شهر، خلاف آن چه امروزه به طور مكرر، اظهار یا(حداقل) تلویحاً بدان اشاره مىشود، مراكز حیات فرهنگىِ مترقّى و شكوفا نیز محسوب نمىشدند. این حقیقت كه عربستانِ مركزى[در آن دوران] با تمدّن برتر همعصرِ خود تماس بسیار اندكى داشته است، در خالى بودنِ قرآن از اشاراتى به علم طب و طبابت جلوهگر مىشود، چرا كه از دیدگاه سنت دینى، چنین امورى مىبایست مُستظهر به حكم و فرمانى از جانب خداوند مىبودند. مىتوان پذیرفت درمانگرانى بومى، كه به طور علمى آموزش