دسته سبک زندگی

کودکان خیلی زودتر از آنکه کلمات را متوجه شوند، حس و حال ما را لمس می‌کنند؛ راهِ ارتباطیِ اولیه آن‌ها با دنیا، دقیقاً از همین مسیرِ احساس می‌گذرد.

خشم، سریع‌تر از شادی در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود؛ گویی این احساس، زبان مشترک الگوریتم‌ها و ذهن انسان شده است.

اگه وسط کنکور یهو حس کردی کلاً هیچی یادت نمیاد قلبت داره میاد تو دهنت و دستت می لرزه... اصلاً نترس! اینا فقط یه موج از اضطرابه معنیش این نیست که چیزی بلد نیستی. یادت باشه قرار نیست استرست «صفر» بشه، فقط نباید بذاری فرمان جلسه رو بگیره دستش.

این روزها مغز بدون آنکه متوجه باشد، معمولی‌ترین و بدترین لحظات زندگی شما را با «بهترین ۱ درصد زندگی میلیون‌ها نفر» در اینترنت مقایسه می‌کند.

ما معمولا می‌گوییم «لایک‌ها برایم مهم نیستند» اما چند دقیقه بعد دوباره تعدادشان را بررسی می‌کنیم. این فاصله میان حرفی که به خودمان می‌گوییم و آن‌چه واقعاً احساس می‌کنیم، داستان جالبی درباره نیاز ما به تأیید دیگران دارد.

آنچه در پس پرده روتین‌های ۱۰ مرحله‌ای و ویدیوهای جذاب اینفلوئنسرها پنهان شده، یک مهندسی دقیق روانی و اقتصادی است.

بزرگ‌ترین قربانی تربیت فرزندان در دنیای امروز، رابطه همسران است؛ دو نفری که زیر یک سقف، از «شریک زندگی» به «همکاران یک پروژه خسته‌کننده» تبدیل شده‌اند.

خالی کردن حساب‌های بانکی یا بدهکار شدن برای اقدامات زیبایی غیرضروری، آسیب‌پذیری افراد را در تکانه‌های بعدی بازار به شدت افزایش می‌دهد.