آنچه در پس پرده روتینهای ۱۰ مرحلهای و ویدیوهای جذاب اینفلوئنسرها پنهان شده، یک مهندسی دقیق روانی و اقتصادی است.
طاهره چک
وقتی یک شوینده میخرید، به شما میگویند پوستتان اسیدیتهاش به هم ریخته و فوراً به تونر نیاز دارید. در مرحله بعد، سرم را میخرید اما به شما هشدار میدهند که این سرم به دلیل داشتن اسید هیالورونیک، اگر با کرم مرطوبکننده «مُهر و موم» نشود، رطوبت لایههای زیرین پوست را میکشد و عملاً پولتان را دور ریختهاید!
این دیگر مراقبت پوستی نیست، این یک مهندسی سبد خرید در بینقصترین حالت ممکن است. روتینهای پوستی ۱۰ مرحلهای کُرهای (K-Beauty) که به شدت توسط بلاگرها تبلیغ میشوند، نسخه مدرن اعتیاد مصرفگرایی هستند؛ جایی که هر محصول، «نقص محصول قبلی» را بهانهای برای تحمیل خرید بعدی میکند.
همچنین بازار با «خرد کردن نیازها کرم دور چشم، کرم گردن، کرم روز، ماسک شب و… شما را مجبور میکند برای هر سانتیمتر از پوستتان، مالیات جداگانهای بپردازید.
خروج از باتلاق روانی
نتیجه این دومینوی مصرف چیست؟ شما دیگر یک مشتری ساده نیستید؛ شما به یک «مشترک دائمی ناامنی خود» تبدیل شدهاید که هر ماه هزینهی گزافی را بابت این باتلاق روانی پرداخت میکنید. برندهای کازمتیک فرمولاسیون را به گونهای تقطیع کردهاند که هیچگاه با یک محصول به رضایت نهایی نرسید و همیشه تشنه مرحله بعدی بمانید.
بازار با «خرد کردن نیازها کرم دور چشم، کرم گردن، کرم روز، ماسک شب و… شما را مجبور میکند برای هر سانتیمتر از پوستتان، مالیات جداگانهای بپردازید.
پادزهر واقعی چیست؟
جنبش جدیدی در علم درماتولوژی با عنوان «اسکینمالیسم» (Skinimalism یا مینیمالیسم پوستی) در حال شکلگیری است. متخصصان پوست مستقل (که در پیرول کمپانیها نیستند) معتقدند سد دفاعی پوست انسان در اثر استفاده لایه به لایه از مواد شیمیایی روتینهای طولانی، به شدت آسیب میبیند.
علم پزشکی میگوید یک روتین علمی تنها به سه پایه نیاز دارد: شستشوی ملایم، آبرسانی/مرطوبکننده و محافظت (ضدآفتاب) . هر چیزی فراتر از این، در ۹۰ درصد مواقع، نه پاسخ به نیاز سلولهای شما، بلکه پاسخ به نیاز نمودارهای رشد مالی کمپانیهای زیبایی در والاستریت است.
میز آرایش شما نیاز به پاکسازی دارد؛ نه از آلودگیها، بلکه از محصولاتی که با دستکاری اضطراب شما به آنجا راه یافتهاند.