نتایج یک مطالعه کوچک نشان میدهد محدود کردن غذا خوردن به بازهای مشخص از روز، علاوه بر کمک به کاهش وزن، ممکن است با بهبود برخی جنبههای حافظه و تواناییهای شناختی در زنان میانسال و سالمند همراه باشد.
پژوهشگران دانشگاه راتگرز در ایالت نیوجرسی آمریکا دریافتند زنانی که ضمن کاهش کالری دریافتی، تمام وعدههای غذایی خود را در فاصلهای حدود هشت تا ۹ ساعت مصرف میکردند و تقریباً چهار ساعت پیش از خواب دست از غذا خوردن میکشیدند، پس از شش ماه در برخی آزمونهای شناختی عملکرد بهتری داشتند.
پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که کاهش وزن و بهبود سلامت متابولیک ممکن است با کاهش سرعت برخی تغییرات شناختی مرتبط با افزایش سن همراه باشد.
زوال عصبی به از دست رفتن تدریجی سلولهای عصبی و عملکرد آنها گفته میشود؛ فرایندی که میتواند به مغز آسیب برساند و در بیماریهایی مانند آلزایمر و دیگر انواع زوال عقل نقش داشته باشد.
پژوهشگران دانشگوقف غذا خوردن چهار ساعت پیش از خواب و محدود کردن مصرف غذا به هشت تا ۹ ساعت در روز، در مقایسه با پنجره معمول ۱۲ ساعته، ممکن است مزایای بیشتری داشته باشد.
پژوهشگران احتمال دادهاند که زمانبندی وعدههای غذایی از طریق تأثیر بر ریتم شبانهروزی بدن، بر سلامت مغز اثر بگذارد.
هر آنچه درباره رژیم فستینگ یا روزهداری متناوب باید بدانید
خوردن غذا در ساعات پایانی شب میتواند پیامهایی متناقض به ساعت زیستی بدن بفرستد. بدن ممکن است از یک سو برای خواب آماده شود، اما از سوی دیگر ناچار باشد فرایند هضم و تنظیم قند خون را ادامه دهد.
محدود کردن غذا خوردن به ساعات روز و متوقف کردن آن چند ساعت پیش از خواب ممکن است به هماهنگی بهتر متابولیسم با ریتم طبیعی بدن کمک کند.
با این حال، این مطالعه تنها روی ۴۷ زن انجام شده و نتایج آن هنوز اثبات نمیکند که چنین الگویی بهطور مستقیم خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش میدهد. یافتههای جدید در کنفرانس سالانه انجمن تغذیه آمریکا ارائه شدهاند و برای تأیید آنها به پژوهشهای بزرگتر و طولانیمدت نیاز است.