پنیر پارمزان فقط چاشنی پاستا و سالاد نیست. این پنیر ایتالیایی در هر اونس (معادل حدود ۲۸.۳۵ گرم) حدود ۱۰ گرم پروتئین دارد و از نظر مقدار پروتئین، از تخممرغ، ماست یونانی، چدار و حتی مقدار مشابهی از سینه مرغ جلوتر میایستد؛ با این حال چربی، کالری و نمک بالای آن باعث میشود مصرفش نیاز به اندازهگیری دقیق داشته باشد.
پروتئین در سالهای اخیر به ستاره رژیمهای غذایی مدرن تبدیل شده است. موج علاقه به دریافت پروتئین بیشتر، بسیاری از مردم را به سمت بستنی، پاستا و حتی تنقلات پروتئیندار کشانده است. در این میان برخی کاربران آمریکایی شبکههای اجتماعی پا را فراتر گذاشتهاند و برای رسیدن به هدف پروتئینی روزانه خود، تکههای پنیر پارمزان میخورند.
این ترند در شبکههای اجتماعی هم با واکنشهای جالبی همراه شده است. یک کاربر در تیکتاک نوشته بود که دیگر سراغ پروتئینبار نمیرود و به جای آن، قالبهای کامل پارمزان را انتخاب کرده است. کاربر دیگری نیز در شبکه اجتماعی ایکس، پنیر پارمزان را «پروتئینبار طبیعیویژه برای کسانی اهمیت دارد که با فشار خون، بیماری قلبی یا محدودیتهای غذایی مرتبط با چربی و نمک روبهرو هستند.
متخصصان توصیه میکنند برای دریافت بیشترین مزایا، سراغ نسخه واقعی این پنیر بروید. پنیر اصلی با برچسب پارمیجانو رجیانو شناخته میشود و تولید آن تحت قوانین سختگیرانه انجام میگیرد. این پنیر فقط در برخی مناطق ایتالیا تولید میشود و باید دستکم ۱۲ ماه برسد تا بتواند با این نام عرضه شود.
همه پنیرهایی که با عنوان پارمزان فروخته میشوند، الزاماً همین استانداردها را ندارند. برخی پنیرهای مشابه ممکن است پروتئین کمتری داشته باشند یا از نظر کیفیت تولید با پارمیجانو رجیانو برابر نباشند. بنابراین اگر هدف اصلی دریافت پروتئین بالا و ارزش غذایی واقعی است، برچسب محصول اهمیت زیادی دارد.
پنیر پارمزان میتواند یک افزودنی خوشطعم و سرشار از پروتئین برای غذا باشد، اما به یاد داشته باشید که قرار نیست جای همه منابع پروتئین را بگیرد. استفاده متعادل از آن روی غذاهایی مثل سالاد، سوپ یا پاستا، راهی منطقیتر از خوردن حجم زیاد آن به شکل میانوعده است. پارمزان از نظر پروتئین شگفتانگیز است، اما ارزش واقعی آن زمانی دیده میشود که اندازه مصرف رعایت شود.